Traust almennings á stjórnvöldum hefur minnkað jafnt og þétt síðustu áratugi. Góð leið að mínu mati að meiri þjóðfélagssátt og betri stjórnmálaumræðu er að auka vægi beins lýðræðis (þjóðaratkvæðagreiðslna) og gera lýræðisþáttökuna auðveldari t.d. með rafrænum kosningum.
Almenningi hér á landi finnst stjórnmálamenn gæta hagsmuna stórútgerðarinnar og annarra flokksgæðinga fjórflokksins betur en annarra og er kvartað yfir því að þeir séu ekki í tengslum við almenning og því nauðsynlegt að endurvekja traust á stjórnmálum.
Margt veldur þessari óánægju t.d. spilling, ógagnsæi, lélegur árangur og óvægnar árásir á einstaklinga. Erfitt er að halda núverandi kerfi óbreyttu og verður að auðvelda leiðina og stytta fyrir þá sem vilja taka þátt í hinu pólitíska ferli.
Fólk vill yfirleitt ekki skipta sér af stjórnmálum, en vilja samt kerfi sem er opið og trúverðugt. Kannski um 1% almennings tekur virkan þátt í stjórnmálum. Við getum ekki eingöngu smíðað kerfi í kringum þá, og því verðum við að sníða það að hinum 99% sem vilja láta sig pólitík varða, þó ekki nema væri bara stundum.
Við verðum að stokka upp kerfið og finna nýjar tæknilegar lausnir og opna lýræðislega ferlið. Þjóðfélag okkar þarfnast þáttöku almennings vegna mikilvægra málefna sem eru að hrjá þjóðfélagið í dag eins og Covid, frelsisskerðingar, heilbrigðiskerfið, efnahagslífið, félagslega kerfið og umhverfið o.s.frv.
Umræða
