Sundrung á hægri vængnum

,,Þótt Miðflokkurinn sé fyrst og fremst klofningsbrot úr Framsóknarflokknum fer ekki á milli mála að hann er orðinn einn af keppinautum Sjálfstæðisflokksins um fylgi ákveðinna kjósendahópa.“ segir Styrmir Gunnarsson f.v. ritstjóri Morgunblaðsins.

Getur verið að eitt helzta vandamál Sjálfstæðisflokksins í sveitarstjórnarkosningunum í vor verði einfaldlega sundrung á hægri vængnum?
Viðreisn er auðvitað fyrst og fremst klofningsbrot úr Sjálfstæðisflokknum en athygli vekur að framboðslisti Flokks fólksins í borgarstjórnarkosningunum í Reykjavíkur byggir að einhverju leyti á fólki sem á sér sögu í starfi á vettvangi Sjálfstæðisflokksins.
Þótt Miðflokkurinn sé fyrst og fremst klofningsbrot úr Framsóknarflokknum fer ekki á milli mála að hann er orðinn einn af keppinautum Sjálfstæðisflokksins um fylgi ákveðinna kjósendahópa.
Að auki er svo til kominn nýr listi, Höfuðborgarlistinn, sem líklegur er til að blanda sér í baráttuna um áþekka kjósendahópa.
Þarna eru fjórir flokkar og framboðslistar, sem sækja að einhverju leyti á sömu kjósendamið og Sjálfstæðisflokkurinn.
Þetta þýðir að til þess að ná verulegum árangri í borgarstjórnarkosningunum í Reykjavík þurfa frambjóðendur Sjálfstæðisflokksins að ná til þessara kjósenda.
Og um leið vaknar sú spurning hvers vegna einhver hluti þess fólks sem skipar þessa fjóra framboðslista í Reykjavík hefur yfirgefið Sjálfstæðisflokkinn.
Svipuð staða kann að vera fyrir hendi í sumum nágrannasveitarfélögum Reykjavíkur. Miðflokkurinn hefur kynnt til sögunnar sterkan frambjóðanda í Kópavogi. Einhverjir hópar úr Bjartri Framtíð hafa náð saman við Viðreisn í nágrannasveitarfélögunum.
Þetta er flóknari staða en oftast áður á hægri vængnum en augljóst að veruleg fylgisaukning Sjálfstæðisflokksins, eigi hún að verða að veruleika, hlýtur að þurfa að koma frá kjósendahópum, sem þeir flokkar og framboð, sem hér hefur verið vísað til munu sækja í. segir Styrmir Gunnarsson í pistli sínum.