„Vinstrið yfirgaf mig – Bara shame on them“
Vinstrið orðið að elítu sem sýnir litla raunverulega umhyggju fyrir lífsskilyrðum verka- og láglaunafólks.
Sólveig Anna Jónsdóttir fer hörðum orðum um stöðu vinstrisins í dag og segir hreyfinguna hafa þróast í kreddubundna elítu sem hafi engan áhuga á raunveruleika verkafólks.
Þetta kom fram í samtali í hlaðvarpinu Bjórkastinu, þar sem Sólveig var gestur ásamt Frosta Logasyni.
Sólveig ræddi reynslu sína af hörðum viðbrögðum frá fólki eftir að hún gagnrýndi svokallað vók á Samstöðinni. Sólveig Anna lýsir því að hún hafi lengi trúað því að innan vinstrisins giltu málfrelsi og skoðanafrelsi, jafnvel þegar menn væru ósammála.
„Ég einhvern veginn hélt þá að við hefðum málfrelsi og ég hefði skoðanafrelsi og mætti tala,“ segir hún.
„Svo kom í ljós að fyrir hóp fólks sem ég þá á þeim punkti hefði talið einhvers konar félaga mína, var það ekki svo,“ segir hún og bætir við að viðbrögðin hafi komið henni sérstaklega á óvart vegna þess hverjir áttu í hlut. „Fólkið sem brást svona harkalega við var fólk sem ég hefði heilsað mjög kumpánlega úti á götu og tekið þátt í pólitísku starfi með. Þess vegna kom mér það svo rosalega á óvart hvað viðbrögðin voru ofboðslega brjálæðisleg.“
„Það er mjög skrítið,“ segir hún, en tekur fram að hún sé enn með hugmyndir sem flokkist til vinstri.
„Þessi trú á það að þú sért einhvern veginn bestur í að vera góður, mér finnst það frekar viðbjóðslegt“
„Ég hefði gert það fyrir einhverjum árum síðan, en á þessum tímapunkti er bara svo margt við þetta hefðbundna vinstri sem mér finnst ekki gott, sem mér finnst bara alveg ömurlegt.“
„Kreddufesta sem drepur lausnir“
Að mati Sólveigar Önnu er stærsti vandi vinstrisins í dag sú kreddufesta sem hún segir ráða ferðinni.
„Það sem mér finnst svona óþægilegt og oft á tíðum bara mjög heimskulegt er þessi kreddufesta sem gerir það að verkum að fólk á erfitt með að horfast í augu við hlutina eins og þeir eru og á erfitt með að hugsa kreatíft og finna lausnir,“ segir Sólveig.„Ef þú ert fastur í kreddum, þá ertu náttúrulega ekki lausnamiðuð. Þess vegna þoli ég þetta mjög illa.“
Sólveig Anna gagnrýnir einnig það sem hún kallar skinnhelgi og ímyndaða siðferðislega yfirburði innan vinstrisins. „Þessi trú á það að þú sért einhvern veginn bestur í að vera góður, mér finnst það frekar viðbjóðslegt. Við erum öll breysk, við erum öll mannleg og við erum ekki fullkomin. Að láta eins og þú sért það og setja sig á einhvern siðferðislegan stall og tala niður til annarra, mér finnst það mjög fráhrindandi.“
„Þegar þeim hentar verða þau köld og kaldhæðin gagnvart fólki sem þeim líkar ekki við. Það er algjört áhugaleysi á lífsskilyrðum verka- og láglaunafólks,“ segir hún.
„Þegar þau fá tækifæri til að gera eitthvað til að koma til móts við þessa hópa, þá gera þau það ekki, eða gera svo lítið að það skiptir engu máli.“
„Ég er ekki það sem þau kalla vinstri. Ég er allavega ekki það sem þau kalla að vera vinstri.“
„Vinstrið yfirgaf mig. Já. Bara shame on them.“
