-4.2 C
Reykjavik
Fimmtudagur - 9. febrúar 2023
Auglýsing

,,Lág­marks­laun verði 425.000 krónur''

Auglýsing

Auglýsing

Nýjar fréttir

Auglýsing

,,Það hentar okkur illa að við sjálfar höfum ekk­ert um verð­lagn­ing­una á vinnu okkar að segja; af því leiðir að við erum verð­lagðar eins og hvert annað drasl“

,,Verka og láglaunakonur standa í svakalegri réttlætisbaráttu, baráttu fyrir því að þurfa ekki lengur að vera ódýrt og ófrjálst vinnuafl. Fólk sem vill ekki styðja okkur í þeirri baráttu er einfaldlega að segja að því finnist ekkert að því að konum sé haldið undirsettum. Og það fólk á bara að skammast sín.“ Segir Sólveig Anna Jónsdóttir.
,,Konur um víða ver­öld rísa nú upp og krefj­ast þess að lang­anir þeirra og þarfir verði ekki áfram afgangs­stærðir þegar kemur að því að skipu­leggja mann­lega til­veru, að þær fái pláss til að ákveða hvernig líf þær vilja. Lág­launa­konur á Íslandi eru í nákvæm­lega þess­ari bar­áttu: Okkur hefur verið gert að spila eftir leik­reglum sem við komum ekki nálægt að semja og hin óum­flýj­an­lega nið­ur­staða þeirrar til­hög­unar er sú að leik­regl­urnar henta okkur alls ekki vel. Þvert á móti; þær henta okkur afskap­lega illa.
Það hentar okkur illa að þurfa að vinna langa daga í krefj­andi störfum til þess eins að eiga kannski (og kannski ekki) nóg fyrir nauð­synj­um. Það hentar okkur illa að eng­inn hafi axlað þá ábyrgð að gæta þess að við höfum aðgang að góðu hús­næði á eðli­legu verði. Það hentar okkur illa að skatt­byrði hafi verið aukin á þau sem minnst hafa á milli hand­anna. Það hentar okkur illa að við sjálfar höfum ekk­ert um verð­lagn­ing­una á vinnu okkar að segja; af því leiðir að við erum verð­lagðar eins og hvert annað drasl. Við erum neðstar í hinu efna­hags­lega stig­veldi.

Við eigum því ekki ann­arra kosta völ en að hafna leik­regl­un­um; ef að við sam­þykkjum óbreytt ástand erum við að sam­þykkja að okkur sé ekki ætlað annað hlut­skipti en að vera ódýrt vinnu­afl. Og það kemur ekki til greina.
Við verka- og lág­launa­konur eigum skilið hærri laun. Við eigum skilið skatt­kerfi sem gerir líf okkar betra og auð­veld­ara. Við eigum skilið að fá að hefja veg­ferð okkar í átt að því frelsi sem okkur hefur kerf­is­bundið verið neitað um. Fyrir þessu ætlum við að berj­ast.
Þau sem taka afstöðu gegn kröfu verka og lág­launa­fólks um að lág­marks­laun verði 425.000 krónur á þremur árum eru í raun að krefj­ast þess að lág­launa­konur haldi áfram að færa fórn­ir, að við höldum áfram að selja tíma okkar og líf ódýrt, að við höldum áfram að vera ófrjáls­ar. Til þess hafa þau nákvæm­lega engan rétt.
Það er ein­fald­lega komið að skulda­dög­um; við ætlum okkur að fá það sem við eigum inni.“ Segir Sólveig Anna Jónsdóttir.