Illugi Jökulsson er furðu lostinn eftir Kveiksþátt og þá skelfilegu meðferð sem börnin urðu fyrir í Bakkakoti, hann skrifar eftirfarandi athugasemd um þáttinn og fyrir neðan eru hundruð athugasemda
,,Ótrúlega átakanlegur Kveiksþáttur. Skelfilegast af öllu var þegar Svavar sagði að honum hefði í raun þótt gott þegar hann var barinn af því þá vissi hann að það var þó ekki verið að berja hina krakkana á meðan. Makalaust hugrekki strákanna sem þarna sögðu sína sögu og vel gert hjá Jóhanni Bjarna og Kveiksfólki.“
Fjölmargar athugasemdir eru við færslu Illuga:
,,Hvílík seigla og hvílíkt hugrekki hjá þessum drengjum að ná að lifa þetta af. Hræðilegt að vita til þess að svona illa hafi ítrekað verið farið með börn sem áttu undir högg að sækja. Eins og bent var á í þættinum er sambærileg ill meðferð á börnum mögulega enn í gangi á svokölluðum fósturheimilum. Þetta þarf að rannsaka og laga NÚNA STRAX!“
,,Kolbrún Baldursdóttir þingmaður var barnavendar fulltrúi á þessum árum i Kópavogi sonur min var sendur þangað en ég komst að því hvernig var farið með strákana svo ég hótaði Kolbrúnu öllu illu ef hun mindi ekki færa strákinn min a annan bæ hún gerði það dagin efdir og á þökk fyrir það.“
,,Mér er óglatt og það eru miklu freyrri bôrn stödd í þessum hrylling ég hef setið með vinkonu og prestur var þar líka. Með b…..nefnd. Ég fékk að sjá ógeðslega framkomu ogmannvonsku Á ekki að draga neinn til ábyrgðar? Vaknið!!!!“
“Óboðið eftirlit” reglulega með svona stöðum er nauðsynlegt. Til að verndaog styðja bæði börn og fósturaðila. Óboðið eftirlit er ekki: “HRINGT Á UNDAN SÉR” til að láta vita af komu sinni það er eingöngu til þess svo að fósturaðili geti gert það sem hann getur til að taka til hjá ser og láta allt líta vel út. Því miður en vonandi breytast reglur og aðferðafræði við þetta og ef það hjálpar einu barni af 440 börnum sem eru í fósturvistun í dag þá er það sigur!“
,,Þessi þáttur snerti mig djúpt. Maður situr bara grátandi. Það ætti auðvitað að kæra þessa konu þó hún sé orðin fullorðin og sjá hvert það leiðir.
,,Þegar börn eru beitt ofbeldi og kerfið veit af því en grípur ekki inn í, er það ekki vanræksla heldur þátttaka.
Meðvirkni er ekki hlutleysi, hún er ákvörðun um að líta undan. Þarna brást kerfið, sálfræðingar, skólinn og aðrir sem vissu. Börnin höfðu enga vernd. Enga rödd.
Sama mynstur endurtekur sig aftur og aftur. Þetta er kerfislægur brestur í barnavernd. Þessir menn eru hetjur að segja frá 
„
