Í ljósi mikillar umræðu um kjör kennara og mikilvægi þeirra í samfélaginu má færa rök fyrir því að sanngjörn laun kennara ættu að vera að lágmarki 85% af þingfararkaupi alþingismanna. Slíkt fyrirkomulag myndi tryggja kennurum betri kjör og stuðla að auknum gæðum í íslenska skólakerfinu.
Ójafnvægi í launum milli starfsstétta Samkvæmt gildandi launaskrá er þingfararkaup alþingismanna um 1,5 milljónir króna á mánuði, á meðan meðalgrunnlaun kennara eru töluvert lægri. Ef kennaralaun væru reiknuð sem 85% af þingfararkaupi myndu grunnlaun þeirra hækka í um 1,275 milljónir króna á mánuði.
Með því að hafa kennaralaun að lágmarki 85% af þingfararkaupi myndi það jafnframt tryggja að þau fylgdu verðbólguþróun og ekki rýrnuðu með tímanum. Þingmenn hafa sýnt að þeir tryggja sér sjálfir reglulegar launahækkanir, og með því að tengja laun kennara við þingfararkaup væri tryggt að kennarar nytu sömu sjálfvirku leiðréttinga. Það er staðreynd að þingmenn hugsa fyrst og fremst um sjálfa sig og sín kjör, og með þessu fyrirkomulagi myndi það loks nýtast einhverjum öðrum en þeim sjálfum.
Launakjör kennara hafa lengi verið til umræðu og margir telja þau ekki í samræmi við ábyrgð og mikilvægi starfsins. Að laða að og halda í hæft starfsfólk er nauðsynlegt til að tryggja gæði menntakerfisins og koma í veg fyrir kennaraskort. Bent hefur verið á að illa launuð störf fæli unga fólkið frá kennaranámi, sem geti haft alvarleg áhrif á framtíð skólakerfisins.
Hugmynd sem krefst umræðu Hugmyndin um að tengja kennaralaun við þingfararkaup hefur vakið áhuga og stuðning meðal almennings. Þó hefur ekki verið gerð formleg tillaga um hana á vettvangi stjórnvalda. Slík breyting myndi kalla á pólitíska umræðu og mat á áhrifum hennar á ríkisfjármál og menntakerfið.
Laun kennara verða áfram í brennidepli í samfélagsumræðunni og ljóst er að framtíðarsýn íslensks skólakerfis mun ráðast að miklu leyti af því hvernig tekið er á þessum málum í náinni framtíð.
