Heiðrún Lind talskona samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi skrifaði nýlega færslu þar sem hún kastar fram gagnrýni á Norskar sjávar afurðir og segist vilja kíkja undir húddið í samanburði. En þar sem allar tilraunir til þess að ransaka heiðarlega kolefnislosun íslenska fiskiskipa flotans, þá er ekki hægt að bera það vísindalega saman við þær miklu og ítarlegu rannsóknir sem Noregur hefur farið í, en við getum skoðað hvaða áherslur Norðmenn eru með og hver þeirra framtíðar sýn er og hvað við getum lært af þeim.
Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi á Íslandi hafa lengi gagnrýnt aukna áherslu á smábátaveiðar, þar sem þau telja að þessi veiðiaðferð sé óhagkvæm og dragi úr framleiðni. Gagnrýnin beinist að því að smábátar nýti minni kvóta, séu háðir veðurfari og séu ekki eins arðbærir og stærri togveiðiskip.En hvað geta Íslendingar lært af Norðmönnum? Noregur hefur verið í fararbroddi við að styðja smábátaútgerð, sem hluta af víðtækari stefnu til að draga úr umhverfisáhrifum fiskveiða.
Smábátar eru taldir hafa minni kolefnislosun og eru minna íþyngjandi fyrir vistkerfi sjávar en stærri skip, sérstaklega togskip. Aðgerðir Norðmanna til að efla smábátaútgerð hafa meðal annars falist í því að veita smábátum betri aðgang að kvótum og stuðning til að bæta tækni og orkunýtingu.Íslendingar gætu nýtt sér þessa stefnu og stuðlað að sjálfbærni í sjávarútvegi með því að læra af reynslu Norðmanna. Þetta gæti hjálpað til við að draga úr kolefnislosun og varðveita vistkerfi sjávar, án þess að skerða framleiðni eða hagkvæmni.
Þar að auki gæti þetta stuðlað að fjölbreyttari og stöðugri atvinnu í sjávarbyggðum, sem einnig er mikilvægur þáttur í stefnu Norðmanna.Með því að nýta sér reynslu Norðmanna gætu Íslendingar náð betri samræmingu milli sjálfbærni og hagkvæmni í sjávarútvegi, og svarað gagnrýni sjávarútvegsins með því að benda á hvernig smábátaútgerð getur verið hluti af framtíðarsýn sem bæði verndar umhverfið og eykur verðmætasköpun.
Þórólfur Júlían Dagsson
