Jafnréttislandið Ísland

Drífa Snædal skrifar:
Það er fjölbreytt starf að vera forseti ASÍ og mikil forréttindi að geta beitt sér í stærstu hagsmunamálum almennings frá degi til dags. Í upphafi næstu viku verður kynnt niðurstaða húsnæðishóps en stór hluti vikunnar hefur farið í þá vinnu með góðu samstarfsfólki. Vinnuverndarmál hafa einnig verið rædd mikið og eins er nefnd um félagsleg undirboð að störfum þar sem við reisum að sjálfsögðu kröfur um að tekið verði á kennitöluflakki, eftirlit og viðurlög við brotum gagnvart starfsfólki verði hert. Reyndar er orðalagið félagsleg undirboð ekki það sem við notum dags daglega lengur heldur glæpastarfsemi á vinnumarkaði, því launaþjófnaður og kjaraskerðingar eru auðvitað ekkert annað.

Í gær hitti ég félaga frá Noregi, en fulltrúar samtaka vinnandi fólks og fulltrúar samtaka atvinnurekenda eru saman á ferð hér á landi til að kynna sér meðal annars jafnréttismál og jafnlaunastaðalinn. Ég byrja alltaf á að gera grein fyrir að þó að Ísland toppi listana yfir jafnrétti í heiminum er það aðallega vegna þátttöku kvenna í opinberu lífi og stjórnmálum. Samkvæmt öllum öðrum mælikvörðum erum við á eftir flestum Norðurlöndum. Það hefur t.d. orðið fækkun í fjölda kvenna á þingi.
Við getum því ekki gert ráð fyrir að verma fyrsta sætið öllu lengur. Þá hefur komið í ljós að ýmsir sem hafa stært sig af jafnréttislandinu Íslandi á erlendum vettvangi hafa haft rýra innistæðu fyrir uppslættinum. Það er því vafasamt að Ísland stæri sig sérstaklega af árangri í jafnréttismálum en vissulega hafa jafnréttismál verið ofarlega á baugi hjá okkur áratugum saman. Verkalýðshreyfingin þarf líka að hugsa sinn gang í þessum efnum enda hefur hún verið aftarlega á merinni í að jafna kynjahlutföll í forystu sinni.
Til umræðu kom líka hinn kynskipti vinnumarkaður og hvernig megi brjóta hann upp. Við höfum ekki lagt sömu áherslu á það og nágrannalöndin. Vandinn liggur ekki endilega í því að konur sinni að stórum hluta ákveðnum störfum og karlar öðrum heldur er verðmatið á störfunum mjög ólíkt. Álagið getur líka verið mjög misjafnt, bæði tilfinningalega og líkamlega. Allir sem hafa unnið á leikskóla eða gengið um beina vita hvað það tekur mikið á að vera alltaf glöð, viðmótsþýð og leysa hvers manns vanda fyrir utan líkamlegu vinnuna.
Skipulagið í kringum kvennastörfin er oft og tíðum öðruvísi en í kringum karlastörfin og það þarf að laga. Þarna getur jafnréttisstaðallinn aðstoðað okkur við „rétt“ verðmat á störfum þar sem tekið er tillit til fleiri þátta en hingað til.
Verkefnin næstu daga og vikna eru risastór en ég er sannfærð um að vinnan skili sér í betri hag almennings.
Njótið helgarinnar,
Drífa