,,Ég skráði mig til leiks í dag og ég skráði mig líka á Hlaupastyrk. Það var erfitt að velja úr góðum málefnum – en ég ákvað að þessu sinni (því vonandi er þetta bara fyrsta skiptið af mörgum) að styðja við Píeta-samtökin. Flest þekkjum við líklega einhvern sem hefur svipt sig lífi – og öll viljum við koma í veg fyrir sjálfsvíg og styðja eftir fremsta megni við þau sem ganga í gegnum slíkar hugsanir“ Segir Katrín Jakobsdóttir sem hefur skráð sig í 10 km. hlaup í ágúst.
![](https://gamli.frettatiminn.is/wp-content/uploads/2021/07/211609748_10158180569327727_5333123519904549482_n-214x300.jpg)
,,Fyrir um það bil ári meiddi ég mig á fæti á hlaupum sem er nú kannski ekki í frásögur færandi. Ekki uppgötvaðist alveg strax hvers eðlis meiðslin voru þannig að ég haltraði um bæinn í þeirri trú að ég væri tognuð. Ekki stoppuðu meiðslin mig í þeirri fyrirætlan minni að kenna yngsta syni mínum að hjóla almennilega (enda hann löngu kominn á þann aldur að eiga að kunna það en stundum er ekki tími fyrir allt). Þar sem ég haltraði með syni mínum á Ægisíðunni í þessu verkefni rakst ég á konu sem ég kannaðist við; Þórunni Rakel Gylfadóttur. Hún hafði nú töluverðar áhyggjur af fætinum enda kom síðar í ljós að um var að ræða sprungu í lærlegg (það er önnur löng saga sem ekki verður sögð hér) og ég var sett á hækjur í nokkrar vikur.
Þegar það kom í ljós hafði Rakel samband og bauð mér að þjálfa mig aðeins í hlaupum þegar ég færi af stað. Ég á það til að taka fólk á orðinu (þannig að fólk á að passa sig á því að gera mér svona góð tilboð) þannig að í haust hófust okkar æfingar. Og af því að Rakel er kona með metnað skoraði hún á mig að koma mér í þannig form að ég gæti hlaupið tíu kílómetra í Reykjavíkurmaraþoninu í ágúst. Nú finnst einhverjum þetta vafalaust ekki neitt svakalegt markmið en fyrir mig er þetta stórmál enda hafði ég líklega ekki hlaupið svo langt í 25 ár – reyndar fundist ég vera í toppformi þegar ég náði að hlaupa fimm kílómetra með herkjum. En núna er sá tími kominn að ég treysti mér til að segja frá þessu og fyrst og fremst er það hvatningu Rakelar að þakka sem hefur drifið mig út á sunnudagsmorgnum til að hlaupa og anda og hlæja. Og hún hefur gert það að verkum að ég trúi því að ég geti þetta. Og ef ekkert óvænt gerist mun ég hlaupa þessa tíu kílómetra í ágúst.
Ég skráði mig til leiks í dag og ég skráði mig líka á Hlaupastyrk. Það var erfitt að velja úr góðum málefnum – en ég ákvað að þessu sinni (því vonandi er þetta bara fyrsta skiptið af mörgum) að styðja við Píeta-samtökin. Flest þekkjum við líklega einhvern sem hefur svipt sig lífi – og öll viljum við koma í veg fyrir sjálfsvíg og styðja eftir fremsta megni við þau sem ganga í gegnum slíkar hugsanir. Það er mikilvægt að ræða þessi mál – orsakir sjálfsvíga og áhrifin sem þau geta haft á þau sem eftir lifa. Tökum þau mál upp á borðið – það er fyrsta skrefið.“