Það er erfitt að horfa upp á heiminn í dag án þess að fyllast örvæntingu og reiði. Hversu margir þurfa að deyja áður en alþjóðasamfélagið segir „nú er nóg“?

Við sjáum hvernig tveir valdamenn, Vladímír Pútín og Benjamín Netanjahú, sitja sem foringjar yfir óhugnanlegum hörmungum sem þeir bera beina ábyrgð á. Og þó eru þeir ekki í fangelsi eða á dauðadeild. Þeir eru heldur ekki á leið fyrir alþjóðadómstól. Þeir ganga frjálsir. Þeir brosa frammi fyrir myndavélum og þeir taka í hendur erlendra leiðtoga. Og börnin halda áfram að deyja.
Pútín: Stríð, sprengjur og saklaus börn
Frá því að innrás Rússa hófst í Úkraínu árið 2022 hafa tugir þúsunda fallið. Mannfallið er ekki bara á vígvellinum. Skólabyggingar, leikvellir og heimili hafa orðið fyrir sprengjuárásum. Samkvæmt UNICEF hafa að minnsta kosti 500 börn látist í Úkraínu vegna stríðsins og fjöldinn líklega miklu hærri þegar allt er talið með. Þetta eru ekki „óhjákvæmilegar afleiðingar“ hernaðarátaka, þetta eru skotmörk. Þessi börn voru ekki „skjöldur“. Þau voru börn.
Netanjahú: Barnalíkamar undir rústum Gasa
Í Gaza hefur Ísrael hrundið af stað aðgerðum sem hafa leitt til fordæmalausra mannfórna. Samkvæmt upplýsingum frá Sameinuðu þjóðunum og heilbrigðisyfirvöldum í Gaza hafa meira en 14.000 börn dáið í loftárásum Ísraels síðan átökin hófust að nýju árið 2023. Heil fjölskyldusamfélög eru þurrkuð út. Sjúkrahús sprengd. Það er ekki lengur hægt að tala um „varúð“. Þetta er þjóðernishreinsun í beinni útsendingu.
Af hverju stoppar enginn þetta?
Alþjóðasamfélagið virðist lamað. Öflug ríki eins og Bandaríkin tala í kringum vandann, senda vopn, halda fundi, tjá sig um „áhyggjur“ og „nauðsyn vopnahlés“. En hverju hefur það skilað? Stríðin halda áfram. Börnin deyja áfram.
Af hverju hefur Alþjóðaglæpadómstóllinn ekki handtekið þessa menn? Af hverju er Pútín enn að hitta leiðtoga íhlutandi ríkja? Af hverju fær Netanjahú að sitja áfram í embætti, þegar verk hans líta út fyrir að uppfylla skilgreiningu á stríðsglæpum?
Og Trump?

Donald Trump sagðist geta „stöðvað stríðið í Úkraínu á einum degi“. Nú eru mánuðir liðnir síðan hann lét þessi orð falla. Enginn dagur kom. Ekkert stríð hefur verið stöðvað. Hvað átti hann við?
Eru þetta bara tóm loforð eða ætlaði hann að selja Úkraínu til Rússlands? Ef hann hefur raunverulegt plan, þá ætti hann að deila því, ekki bíða eftir næstu kosningum á kostnað lífa saklausra.
Við getum ekki lengur talað um þetta sem pólitík. Þetta snýst ekki um hægri eða vinstri. Þetta snýst um siðferði. Um manneskjur. Um börn sem ættu að vera í skóla, að læra að lesa, að leika sér en ekki í líkpokum, ekki undir rústum, ekki í fjölda- og fjölskyldugröfum.
Morðingjarnir ganga lausir. Og við gerum ekki neitt. Það er ekki bara þeirra skömm, skömmin er einnig okkar.

